در حال بارگذاری

گزارش ماهانه سامان بورس _ مهر ماه 1396

یکشنبه 21 آبان 1396 گزارش ماهانه بازار 305 بازدید
چند صباحی است که شدت ورود شرکت ها به بازار سرمایه به اوج خود رسیده است و از ابتدای سال تا به امروز شاهد ورود 10 شرکت به بازار سرمایه بوده ایم. اولین عرضه اولیه در تیر ماه سال 96 و با ورود شرکت به پرداخت ملت با سرمایه 95 میلیارد تومان به بازار سرمایه بوده و آخرین شرکت که تا به حال عرضه شده است شرکت فولاد کاوه جنوب کیش با سرمایه 700 میلیاردی می باشد.
به طور کلی معمولا معیارهای سنجش عمق بازار سرمایه مبنی بر تعداد سرمایه گذاران فعال و از طرفی تعداد شرکت های عرضه شده در بازار سرمایه می باشد و به همین دلیل ورود شرکت های جدید به بازار سرمایه می تواند عمق و کارایی بازار را به نوبه خود افزایش دهد. از طرفی هر چقدر شرایط ورود شرکت ها به بازار سرمایه تسهیل شود، به همان اندازه عمق بازار نیز نیز افزایش می یابد. پس می‌توان گفت ورود شرکت های جدید به بازار سرمایه به خودی خود یک مزیت مناسب به حساب می آید. از طرفی ورود شرکت های جدید به بازار سرمایه می تواند یک محرک برای ورود سرمایه گذاران جدید نیز باشد؛ چرا که عمده شرکت هایی که عرضه می شوند سود خوبی را برای سرمایه گذاران به همراه دارند و همین عامل هم موجب می شود هر بار افراد بیشتری اقدام به دریافت کد بورسی نمایند و همین عامل هم رفته رفته موجب افزایش تعداد سرمایه گذاران فعال در بازار سرمایه می شود که می تواند به افزایش عمق بازار کمک کند.
در سال 96 در عرضه اولیه به پرداخت ملت 67.000 کد معاملاتی اقدام به خرید عرضه اولیه کرده اند که این تعداد در عرضه اولیه فولاد کاوه به 150.000 کد معاملاتی رسیده است که نشان از افزایش چشم گیر تعداد کدهای معاملاتی می باشد. دلیل این امر فعال شدن کد های معاملاتی قدیم و یا افزایش تعداد کدهای معاملاتی جدید بوده است که گزینه دوم آن بسیار محتمل تر می باشد. اما نکته حائز اهمیت این است که عرضه های اولیه در چه زمانی کارایی دارند و می‌‎توانند برای بازار و سرمایه گذاران مفید باشد. در این خصوص باید گفت که عرضه های اولیه در شرایطی مناسب هستند که بازار در شرایط صعودی بوده و ترس از رشد حبابی قیمت در بازار وجود داشته باشد. در این هنگام عرضه شرکت های جدید می‌تواند نقدینگی سرگردانی را که در بازار وجود دارد به سمت خود جذب کند. البته عرضه اولیه در شرایطی که بازار در تعادل نسبی باشد نیز کارایی ممکن را دارد اما در بازاری که از کمبود نقدینگی رنج می برد و ارزش معاملات در آن پایین است کارایی خاصی ندارد و در حال حاضر هم شرایط عرضه اولیه در بازار سرمایه ایران نیز توجیه ندارد؛ چرا که با وجود ارزش معاملات پایین، سهامدار عمده به هنگام عرضه سهم، بخش زیادی از نقدینگی را از بازار خارج می کند.
از طرف دیگر بحث ارزش گذاری شرکت ها در بدو ورود به بازار سرمایه نیز از عوامل مهم اقبال سرمایه گذاران به سهم می باشد. معمولا شرکت ها در بدو ورود به بازار سرمایه به دلیل ایجاد جذابیت قیمتی برای سرمایه گذاران باید زیر ارزش ذاتی خود قیمت گذاری شوند اما بعضا مشاهده شده که شرکت های عرضه شده، بالاتر از ارزش ذاتی خود قیمت گذاری شده و صرفا چون بحث کسب بازدهی در ذهن سرمایه گذاران در عرضه های اولیه وجود دارد، اقدام به خرید آن می کنند که این دلیلی بر مناسب بودن قیمت نمی باشد. از طرفی در پذیرش شرکت هایی که قصد ورود به بازار سرمایه دارند نیز باید حساسیت لازم توسط مقام مسئول وجود داشته باشد و حتی الامکان شرکت هایی وارد این بازار شوند که دارای پیشینه مناسبی به لحاظ عملیاتی باشند و همخوانی کاملی بین عملیات شرکت در دوره های گذشته و آخرین دوره مالی شرکت وجود داشته باشد.
​ در کل با توجه به موارد عنوان شده ورود شرکت های جدید به بازار سرمایه می تواند به افزایش عمق بازار کمک کند ولی همگام با آن نیاز به نظارت هر چه بیشتر در پذیرش شرکت ها هم حتما باید مورد توجه مسئولان قرار گیرد

دانلود فایل 2091 کیلو بایت